Udemy — kursy internetowe

Analiza autorstwa Appcrazy

Jeśli mam wskazać jedną rzecz, która najlepiej wyjaśnia sens aplikacji Udemy — kursy internetowe, jest nią możliwość zamienienia kilku wolnych chwil w regularną naukę. Nie chodzi wyłącznie o oglądanie wykładów na telefonie. Największą wartość widzę w tym, że mogę wybrać konkretny temat, wracać do niego wtedy, gdy mam czas, i budować własną ścieżkę od podstaw do bardziej praktycznych zagadnień. To aplikacja edukacyjna firmy Udemy, skierowana między innymi do osób zainteresowanych sztuczną inteligencją, programowaniem i wieloma innymi dziedzinami.

Po kilku sesjach łatwo zauważyć, że jest to narzędzie bardziej do samodzielnego planowania niż do nauki prowadzonej za rękę. Dostaję ogromny wybór kursów, ale to ode mnie zależy, czy wybiorę materiał dopasowany do poziomu, czy przypadkowo zacznę kilka tematów naraz. Właśnie dlatego moja ocena jest pozytywna, choć nie bez zastrzeżeń: aplikacja potrafi realnie pomóc w rozwoju, ale najlepiej działa u osoby, która umie wyznaczyć sobie mały, konkretny cel.

Jedna aplikacja, wiele ścieżek nauki

Najważniejsza funkcja: nauka w krótkich, powtarzalnych sesjach

W praktyce najczęściej korzystałem z Udemy jak z biblioteki kursów dostępnej pod ręką. Zamiast rezerwować długi blok czasu, mogę otworzyć wybrany temat podczas dojazdu, przerwy albo wieczorem i przejść przez kolejny fragment. Taki sposób nauki ma znaczenie, bo trudniej usprawiedliwić pominięcie całego tygodnia, gdy następna sesja może trwać tylko tyle, ile mam aktualnie wolnego czasu.

To podejście szczególnie dobrze pasuje do tematów, które wymagają stopniowego oswajania: nauki kodowania, narzędzi cyfrowych, pracy z danymi czy podstaw sztucznej inteligencji. Nie muszę od razu rozumieć wszystkiego. Mogę zatrzymać materiał, wrócić do wcześniejszego fragmentu i sprawdzić, czy po kilku dniach nowe pojęcia zaczynają układać się w logiczną całość. Największą siłą aplikacji nie jest sama liczba kursów, lecz łatwość powrotu do nauki wtedy, kiedy naprawdę mam na nią przestrzeń.

Warto jednak pamiętać, że kurs internetowy nie zastępuje automatycznie ćwiczeń. Samo obejrzenie lekcji może dawać złudzenie postępu, zwłaszcza przy programowaniu lub pracy z konkretnym oprogramowaniem. Ja traktuję materiał wideo jako instrukcję i punkt startowy, a nie jako dowód opanowania tematu. Po każdym większym fragmencie dobrze zrobić własne notatki, wykonać zadanie albo spróbować odtworzyć pokazany proces bez zaglądania do ekranu.

Jak wybierać kurs, żeby nie utknąć po pierwszej lekcji

Duży katalog jest jednocześnie zaletą i obciążeniem. Przy wyszukiwaniu konkretnego tematu nie warto zatrzymywać się na pierwszym atrakcyjnie brzmiącym tytule. Sprawdzam, dla kogo przeznaczony jest kurs, jakiego przygotowania wymaga i czy jego zakres odpowiada mojemu celowi. Jeśli chcę nauczyć się podstaw, materiał dla zaawansowanych może być frustrujący, nawet gdy temat jest dokładnie tym, czego szukam.

Reklamy

Przydatna strategia polega na wybraniu jednego rezultatu, który chcę osiągnąć. Może to być napisanie prostego programu, uporządkowanie pracy z arkuszami albo zrozumienie podstaw wybranego narzędzia. Następnie porównuję kilka kursów pod kątem sposobu prowadzenia, kolejności tematów i tego, czy autor przechodzi od wyjaśnienia do praktyki. W ten sposób nie wybieram materiału tylko dlatego, że obiecuje szeroki zakres, lecz dlatego, że pasuje do zadania, które rzeczywiście chcę wykonać.

To także odpowiada na częste pytanie, czy aplikacja jest dobra dla początkujących. Tak, ale początkujący powinien zawęzić wybór. Udemy nie zmusza mnie do przejścia od najprostszych lekcji do trudniejszych. Mogę więc łatwo kupić lub rozpocząć kurs, który wygląda interesująco, a potem odkryć, że brakuje mi podstaw. Rozsądniej jest zacząć od jednego poziomu, przeznaczyć na niego kilka regularnych sesji i dopiero później dokładać kolejne materiały.

Zajrzyj na naszego bloga

Codzienny scenariusz: nauka bez przebudowy całego planu dnia

Wyobrażam sobie osobę pracującą w ciągu dnia, która chce wejść w programowanie, ale po pracy nie ma energii na wielogodzinny kurs. Rano może przejrzeć krótką część lekcji, w drodze do pracy przypomnieć sobie pojęcia, a wieczorem wykonać ćwiczenie na komputerze. Taki podział jest bardziej realistyczny niż założenie, że każda sesja musi obejmować cały moduł.

W tym scenariuszu telefon służy przede wszystkim do utrzymania kontaktu z materiałem, natomiast trudniejsze zadania lepiej wykonać na większym ekranie. To ważne rozróżnienie. Aplikacja ułatwia dostęp do nauki, ale nie sprawia, że skomplikowane ćwiczenia stają się wygodne na małym wyświetlaczu. Przy kodowaniu, projektowaniu czy pracy z wieloma oknami komputer nadal będzie praktyczniejszy.

Dobrym rozwiązaniem jest prowadzenie krótkiego dziennika nauki poza aplikacją. Po każdej sesji zapisuję trzy rzeczy: czego się dowiedziałem, czego nadal nie rozumiem i co wykonam następnym razem. Ten prosty nawyk ogranicza bezmyślne przechodzenie kolejnych lekcji. Pomaga też zauważyć, czy kurs faktycznie prowadzi mnie do celu, czy tylko dostarcza interesujących informacji.

Co dzieje się w praktyce podczas korzystania

Interfejs aplikacji najlepiej sprawdza się wtedy, gdy wiem, czego szukam. Wpisanie konkretnego zagadnienia prowadzi mnie szybciej do użytecznych materiałów niż ogólne przeglądanie kategorii. Gdy nie mam sprecyzowanego celu, różnorodność tematów może rozpraszać. Zaczynam wtedy porównywać kursy zamiast się uczyć, a samo planowanie zajmuje więcej czasu niż pierwsza lekcja.

Dlatego przed otwarciem aplikacji warto zapisać pytanie, na które chcę znaleźć odpowiedź. Przykładowo: „Czy potrafię zbudować prosty projekt po ukończeniu tego kursu?” albo „Czy ten materiał pomoże mi wykonać konkretne zadanie w pracy?”. Takie pytania są praktyczniejsze niż ogólne postanowienie, że chcę „rozwijać się w technologii”.

Ważne jest również rozdzielenie nauki od oceny kursu. Po jednej lekcji nie zawsze da się sprawiedliwie ocenić cały materiał. Czasem początek jest spokojny i teoretyczny, bo przygotowuje do trudniejszych ćwiczeń. Z drugiej strony nie warto trwać przy kursie tylko dlatego, że już poświęciłem mu czas. Jeśli sposób tłumaczenia stale mi nie odpowiada albo poziom rozmija się z moimi potrzebami, zmiana materiału może być rozsądniejsza niż mechaniczne kończenie całości.

Gdzie aplikacja wygrywa z tradycyjnymi alternatywami

W porównaniu z książką Udemy daje mi szybszy dostęp do demonstracji. Gdy temat dotyczy programu, kodu lub procesu wykonywanego krok po kroku, zobaczenie kolejnych działań bywa łatwiejsze niż odtwarzanie ich wyłącznie z opisu. Książka nadal ma przewagę w spokojnym, pogłębionym czytaniu i porządkowaniu teorii, ale aplikacja lepiej pasuje do nauki opartej na pokazie.

W porównaniu z darmowymi filmami znalezionymi przypadkowo w internecie zyskuję bardziej uporządkowaną ścieżkę. Nie muszę samodzielnie łączyć kilkunastu niepowiązanych materiałów, choć nadal powinienem zweryfikować, czy wybrany kurs faktycznie odpowiada mojemu poziomowi. Darmowe źródła mogą wystarczyć przy pojedynczym pytaniu, natomiast Udemy ma większy sens, gdy chcę przejść przez temat od początku do końca.

W porównaniu z zajęciami na żywo aplikacja jest wygodniejsza czasowo i zwykle mniej stresująca dla osoby, która chce uczyć się we własnym tempie. Nie daje jednak tego samego rodzaju kontaktu z nauczycielem ani natychmiastowej reakcji na mój błąd. Jeśli potrzebuję korekty, odpowiedzialności przed grupą albo regularnych terminów, kurs samodzielny może być zbyt luźny.

Koszt a sposób podejmowania decyzji

Sama aplikacja jest bezpłatna, ale dostęp do części materiałów może wiązać się z zakupami w aplikacji. Przy rozliczeniu przez Google Play zakres cen wynosi od 4,59 zł do 999,99 zł. To duża rozpiętość, więc nie traktowałbym instalacji jako równoznacznej z dostępem do każdego kursu bez dodatkowych decyzji finansowych.

Przed zakupem sprawdzam, czy kurs rozwiązuje mój konkretny problem, czy tylko brzmi atrakcyjnie. Najdroższy materiał nie musi być najlepszy dla początkującego, a krótki kurs może być bardziej użyteczny niż bardzo szeroki, jeśli potrzebuję jednej umiejętności do pracy. Z drugiej strony oszczędzanie za wszelką cenę może prowadzić do skakania między przypadkowymi darmowymi materiałami i utraty czasu.

Moja praktyczna zasada jest prosta: najpierw wybieram cel, potem kurs, a dopiero na końcu oceniam cenę w odniesieniu do czasu, który rzeczywiście wykorzystam. Jeśli wiem, że materiał pomoże mi wykonać zadanie, którego inaczej długo bym szukał, zakup może mieć sens. Jeśli natomiast nie mam planu zastosowania wiedzy, lepiej nie kupować pod wpływem chwilowego entuzjazmu.

Dla kogo Udemy będzie dobrym wyborem

Najwięcej zyskują osoby samodzielne, które chcą nauczyć się konkretnej umiejętności bez zapisywania się na stacjonarne zajęcia. Dotyczy to zarówno początkujących, jak i osób już pracujących, które potrzebują uzupełnić wiedzę z nowego narzędzia. Aplikacja pasuje również do ludzi, którzy często zmieniają miejsce nauki i nie chcą być przywiązani do jednego biurka.

Dobrze odnajdą się tu także osoby, które lubią porównywać różne sposoby wyjaśniania. Ten sam temat może być przedstawiony z naciskiem na teorię, projekt albo zastosowanie zawodowe. Taka różnorodność pozwala znaleźć styl odpowiadający własnym potrzebom, ale wymaga cierpliwości podczas selekcji.

Nie poleciłbym tego rozwiązania komuś, kto potrzebuje bardzo ścisłego planu, cotygodniowych kontroli i bezpośredniej informacji zwrotnej. W takim przypadku lepszy może być kurs prowadzony przez nauczyciela, szkoła albo program z obowiązkowymi zadaniami i terminami. Udemy nie rozwiązuje problemu braku motywacji samą obecnością na telefonie.

Ostrożność zalecam również osobom, które chcą zdobyć jedną formalną kwalifikację i oczekują, że sam kurs automatycznie zastąpi praktykę lub wymagania konkretnego pracodawcy. Materiał może pomóc przygotować się do zadania, ale jego wartość zależy od tego, co potrafię później samodzielnie zrobić. W przypadku szybko zmieniających się tematów technicznych szczególnie ważne jest sprawdzenie, czy wybrana ścieżka pasuje do aktualnego narzędzia i mojego celu.

Wiek, urządzenie i wygoda startu

Aplikacja ma oznaczenie PEGI 3, więc jest przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców pod względem wieku. Nie oznacza to jednak, że każdy kurs będzie równie łatwy dla dziecka, nastolatka czy osoby dorosłej. O poziomie trudności decyduje temat i sposób prowadzenia, dlatego przy młodszym użytkowniku warto wspólnie ustalić, czego ma się nauczyć i ile czasu przeznaczy na ekran.

Na Androidzie wymagany jest system w wersji 8.0 lub nowszej. Dla mnie oznacza to, że przed instalacją warto sprawdzić wersję systemu na starszym telefonie, szczególnie jeśli urządzenie służy głównie do nauki w podróży. Sama zgodność z systemem nie gwarantuje jeszcze komfortu: przy dłuższych lekcjach znaczenie mają ekran, słuchawki i stabilne miejsce do robienia notatek.

Obecna wersja aplikacji to 9.57.2, a jej premiera miała miejsce 14 stycznia 2014 roku. Te informacje pokazują, że korzystam z produktu obecnego na rynku od dawna, ale nie powinny zastępować własnej oceny wygody. Najważniejsze jest to, czy aplikacja działa płynnie na moim urządzeniu i czy sposób organizacji nauki odpowiada moim przyzwyczajeniom.

Jak wykorzystać kursy bez poczucia przeciążenia

Najlepiej zaczynać od jednej ścieżki i jednego tygodniowego rezultatu. Nie chodzi o wyścig z długością kursu, lecz o regularne przełożenie treści na działanie. Po lekcji o programowaniu mogę przepisać przykład własnymi słowami, po materiale o narzędziu biurowym wykonać małe zadanie, a po części teoretycznej spróbować wyjaśnić temat komuś innemu.

Pomaga też dzielenie kursu na trzy rodzaje sesji: oglądanie, powtarzanie i praktykę. Jeśli wszystkie trzy mieszczę w jednej krótkiej chwili, świetnie. Jeśli nie, rozdzielam je między dzień. Dzięki temu telefon nie staje się wyłącznie ekranem do biernego konsumowania treści, a aplikacja zaczyna pełnić rolę planu prowadzącego do konkretnej umiejętności.

Warto również co kilka sesji sprawdzić, czy nadal realizuję pierwotny cel. Jeżeli chciałem przygotować się do zadania zawodowego, powinienem umieć wskazać, które elementy kursu przybliżają mnie do jego wykonania. Jeżeli nie potrafię tego wskazać, prawdopodobnie potrzebuję zmienić sposób pracy albo wybrać węższy materiał.

Moja ocena po uwzględnieniu mocnych i słabszych stron

Udemy ma średnią ocen 4,4 na podstawie około 503 tysięcy ocen, a liczba instalacji przekracza 10 milionów. Taka skala sugeruje, że aplikacja trafiła do bardzo szerokiej grupy użytkowników, ale nie traktowałbym jej popularności jako gwarancji, że każdy kurs będzie dla mnie odpowiedni. W tym katalogu najważniejszy pozostaje wybór konkretnego materiału i konsekwencja po jego rozpoczęciu.

Najbardziej podoba mi się swoboda dopasowania nauki do dnia. Mogę uczyć się wtedy, gdy mam czas, wracać do trudniejszych fragmentów i wybierać tematy związane z aktualną potrzebą. Podoba mi się również to, że aplikacja może być pierwszym krokiem dla osoby, która nie wie jeszcze, czy chce rozwijać się w programowaniu, sztucznej inteligencji albo innym obszarze.

Największą wadą jest odpowiedzialność przerzucona na użytkownika. Łatwo zapisać się na kilka interesujących kursów, trudniej konsekwentnie przejść jeden z nich i zastosować wiedzę. Dodatkowym ograniczeniem jest różnica między wygodnym oglądaniem a wykonywaniem wymagających ćwiczeń. Telefon pomaga zacząć, ale nie zawsze jest najlepszym miejscem do pełnej pracy.

Ostatecznie poleciłbym tę aplikację znajomemu, który ma konkretny cel i chce uczyć się elastycznie. Nie polecałbym jej jako magicznego sposobu na zdobycie umiejętności bez ćwiczeń. Jeśli wybiorę jeden dobrze dopasowany kurs, ustalę małe zadania i będę wracać do materiału regularnie, Udemy może zamienić nieregularną ciekawość w praktyczny plan nauki. Jeśli jednak oczekuję nauczyciela, terminów i stałej kontroli, powinienem poszukać bardziej prowadzonej formy edukacji.