MobiPDF: PDF Editor & Scanner

Analiza autorstwa Appcrazy

Jeśli regularnie pracujesz z dokumentami na telefonie, MobiPDF: PDF Editor & Scanner ma sens jako podręczny zestaw do czytania, skanowania i poprawiania plików PDF. Używałem go przede wszystkim w sytuacjach, w których nie chciałem uruchamiać komputera: przy formularzu do podpisu, kilku stronach do zeskanowania albo dokumencie, w którym trzeba było szybko dopisać uwagę. To nie jest aplikacja, która zastąpi pełne środowisko biurowe w każdej pracy, ale potrafi skrócić kilka codziennych czynności do jednego miejsca.

Program należy do kategorii narzędzi dla firm, a rozwija go MobiSystems. Jest dostępny bez opłat za pobranie, ma oznaczenie PEGI 3 i działa na urządzeniach z Androidem od wersji 8.0. W sklepie widnieje przy nim średnia 3,9 na podstawie około 169 tysięcy ocen, a liczba instalacji przekroczyła 10 milionów. Te liczby nie mówią, czy aplikacja będzie wygodna dla konkretnej osoby, ale pokazują, że nie jest to niszowy czytnik używany wyłącznie przez kilka osób.

Codzienny obieg dokumentu bez ciągłego przełączania aplikacji

Najlepiej zacząć od prostego scenariusza. Dostaję PDF w wiadomości, otwieram go w MobiPDF, przeglądam strony, zaznaczam fragmenty wymagające uwagi, a następnie zapisuję dokument po wykonaniu zmian. Jeżeli papierowy dokument jest przede mną, korzystam ze skanowania, zamiast robić zwykłe zdjęcie i później próbować uporządkować je w innej aplikacji. Taki ciąg działań jest naturalny, bo czytanie, skanowanie, adnotacje i edycja znajdują się w jednym narzędziu.

W praktyce ważne jest, aby nie traktować skanera jako zamiennika profesjonalnego urządzenia w każdej sytuacji. Do rachunku, podpisanej kartki, notatki ze spotkania czy kilku stron umowy sprawdza się dobrze jako rozwiązanie mobilne. Przy większym stosie dokumentów telefon szybko staje się mniej wygodny: trzeba pilnować kadru, kolejności stron i jakości oświetlenia. MobiPDF pomaga zamienić materiał w plik PDF, lecz samo fotografowanie nadal zależy od stabilności ręki i warunków wokół.

Jedną z bardziej praktycznych funkcji jest OCR, czyli rozpoznawanie tekstu ze skanu. Doceniam je wtedy, gdy dokument nie jest zwykłym tekstowym PDF-em, tylko obrazem kartki. Dzięki temu można podejść do niego jak do materiału, który da się przeszukiwać lub dalej przetwarzać. Warto jednak sprawdzać wynik wzrokowo, zwłaszcza przy tabelach, drobnym druku, polskich znakach i słabszym kontraście. OCR przyspiesza pracę, ale nie powinien być traktowany jako bezbłędny korektor.

Dobrym testem jest zwykły dzień pracy osoby, która jeździ między biurem a klientem. Rano otrzymuję formularz, w południe skanuję podpisaną stronę, a później łączę ją z pozostałymi materiałami. W takim obiegu największą korzyścią nie jest pojedyncza funkcja, lecz mniejsza liczba kroków. Nie muszę osobno szukać skanera, programu do łączenia plików i narzędzia do nanoszenia komentarzy. Największą siłą MobiPDF jest połączenie kilku małych czynności w jeden mobilny workflow.

Reklamy

Łączenie dokumentów przydaje się także przy porządkowaniu załączników. Zamiast wysyłać kilka plików, mogę stworzyć jeden PDF zawierający formularz, potwierdzenie i dodatkową stronę. Trzeba tylko pilnować kolejności, bo połączenie plików nie rozwiązuje problemu źle nazwanych lub pomieszanych materiałów. Przed wysłaniem zawsze przechodzę przez miniatury stron i sprawdzam, czy dokument zaczyna się oraz kończy właściwą kartką.

Podobnie podchodzę do konwersji PDF do Worda. Jest użyteczna, kiedy chcę odzyskać treść do dalszej redakcji, ale wynik nie zawsze zachowuje układ oryginału. Prosty tekst zwykle daje się poprawić szybko, natomiast skomplikowane kolumny, tabele i formularze mogą wymagać ręcznego formatowania. Dlatego traktuję tę opcję jako sposób na przyspieszenie przepisywania, a nie obietnicę idealnej kopii edytowalnego dokumentu.

Zajrzyj na naszego bloga

Ustawienia, które warto sprawdzić przed poważniejszą pracą

Po instalacji nie zaczynałbym od edytowania ważnej umowy. Najpierw otworzyłbym kilka różnych plików: zwykły tekstowy PDF, skan, dokument z tabelą i plik wielostronicowy. Taki krótki test szybko pokazuje, jak aplikacja zachowuje się przy przewijaniu, zaznaczaniu i przechodzeniu między stronami. Pozwala też wybrać wygodny sposób pracy, zanim pojawi się presja czasu.

W czytniku zwracam uwagę na sposób powiększania i poruszania się po stronie. Na telefonie łatwo zgubić kontekst, gdy dokument ma szerokie marginesy albo tabelę. Przy dłuższych plikach wygodniejsze jest przejście do konkretnej strony niż ciągłe przesuwanie palcem. Jeśli czytam umowę, najpierw przeglądam całość, a dopiero potem wracam do miejsc wymagających komentarza. Dzięki temu adnotacje nie powstają przypadkowo w oderwaniu od reszty dokumentu.

Przy skanowaniu sprawdzam przede wszystkim jakość obrazu przed zapisaniem całego pliku. Kartka powinna leżeć płasko, a światło nie może tworzyć mocnego odbicia. Gdy dokument jest ważny, robię próbę na jednej stronie i powiększam ją, aby ocenić drobny tekst. To prosty nawyk, który oszczędza czasu: ponowne skanowanie jednej kartki jest łatwe, natomiast odkrycie nieczytelnego fragmentu dopiero po wysłaniu dokumentu jest znacznie bardziej kłopotliwe.

OCR najlepiej uruchamiać dopiero po uzyskaniu możliwie czystego obrazu. Krzywo ustawiona kartka, cień na środku strony i rozmazane litery pogarszają rezultat bardziej niż sama długość dokumentu. Po rozpoznaniu tekstu warto porównać nagłówki, liczby, daty i dane kontaktowe z oryginałem. Właśnie te elementy mają największe znaczenie praktyczne, a jednocześnie łatwo ulegają błędnemu odczytaniu.

Jeśli korzystam z adnotacji, staram się od początku rozdzielać komentarz od treści dokumentu. Zaznaczenie służy mi do wskazania fragmentu, a notatka do wyjaśnienia, co trzeba z nim zrobić. Nie zakrywam tekstu dużymi polami ani nie używam wielu przypadkowych oznaczeń kolorystycznych. Taki porządek ma znaczenie, gdy PDF wraca do mnie po kilku dniach i muszę szybko odtworzyć własne decyzje.

Podpisywanie plików wymaga podobnej ostrożności. Przed zapisaniem sprawdzam, czy podpis znajduje się na właściwej stronie i w odpowiednim miejscu. W przypadku formularzy z kilkoma polami łatwo pomylić stronę albo umieścić podpis zbyt blisko krawędzi. Aplikacja ułatwia samą czynność, ale odpowiedzialność za poprawność dokumentu nadal pozostaje po stronie użytkownika.

Warto też zwrócić uwagę na sposób zapisywania kopii. Przy ważnym pliku nie nadpisuję od razu oryginału. Najpierw zachowuję wersję wyjściową, a dopiero potem tworzę dokument po edycji lub adnotacjach. To szczególnie przydatne przy konwersji, OCR i łączeniu stron, ponieważ każda z tych operacji może wymagać późniejszej korekty. MobiPDF jest narzędziem do pracy z plikiem, ale dobry system nazw i kopii pozostaje po stronie użytkownika.

Szybsze schematy pracy dla osób, które korzystają z aplikacji regularnie

Po kilku użyciach przestałem otwierać funkcje przypadkowo. Najpierw określam, z jakim materiałem mam do czynienia: tekstowym PDF-em, skanem, dokumentem do podpisu czy zestawem stron do połączenia. Dopiero potem wybieram narzędzie. Ten prosty podział zapobiega sytuacji, w której próbuję edytować obraz skanu tak, jakby był normalnym tekstem.

Przy dokumentach do akceptacji stosuję stałą kolejność: szybki przegląd wszystkich stron, zaznaczenie punktów wymagających uwagi, dodanie komentarzy, a na końcu podpis lub eksport. Nie podpisuję pliku przed sprawdzeniem, czy załączniki i strony są kompletne. To może brzmieć banalnie, ale na telefonie łatwo skupić się na jednym polu i pominąć stronę znajdującą się dalej.

Przy materiałach papierowych najpierw skanuję wszystkie strony, a dopiero później wykonuję OCR i porządkuję dokument. Nie próbuję poprawiać każdej kartki natychmiast po jej uchwyceniu. Grupowanie podobnych czynności jest szybsze i ułatwia utrzymanie jednolitej jakości. Jeśli jedna strona wyszła słabo, wymieniam ją przed połączeniem całego pliku, zamiast poprawiać gotowy dokument na końcu.

Przy łączeniu plików przydaje się przygotowanie nazw jeszcze przed rozpoczęciem. Nazwy w rodzaju „umowa”, „załącznik” i „potwierdzenie” są praktyczniejsze niż przypadkowe oznaczenia nadane przez aparat lub komunikator. Po połączeniu sprawdzam nie tylko kolejność, ale także orientację stron. Mieszanka pionowych i poziomych kartek może być poprawna, lecz często wygląda nieprofesjonalnie podczas czytania.

Adnotacje wykorzystuję również jako tymczasową listę zadań. Na przykład przy ofercie zaznaczam fragmenty do potwierdzenia, a przy protokole wskazuję miejsca wymagające uzupełnienia. Po zakończeniu pracy przeglądam wszystkie oznaczenia i usuwam te, które nie powinny trafić do odbiorcy. To ważny etap, bo komentarz roboczy może zawierać informacje przeznaczone wyłącznie dla mnie.

Jeżeli często wykonuję tę samą czynność, ograniczam liczbę przejść między ekranami. Najpierw przygotowuję plik, potem wykonuję całą serię zmian, a dopiero na końcu zapisuję i sprawdzam wynik. Nie oznacza to ignorowania kontroli. Przeciwnie, kontrola jest osobnym etapem, dzięki czemu łatwiej zauważyć błędną stronę, brak podpisu albo nieczytelny skan.

Dla osoby pracującej głównie na komputerze telefoniczna aplikacja będzie raczej uzupełnieniem niż głównym miejscem pracy. Na dużym ekranie łatwiej ocenić układ, porównywać strony i poprawiać długie fragmenty. MobiPDF wygrywa natomiast wtedy, gdy liczy się dostępność dokumentu poza biurem. To rozsądny kompromis: mobilność zamiast pełnej wygody edytora desktopowego.

Gdzie kończą się możliwości mobilnego edytora

Największe ograniczenie pojawia się przy rozbudowanej edycji tekstu i układu strony. PDF jest formatem nastawionym na zachowanie wyglądu, a nie na swobodne tworzenie dokumentu od zera. Jeżeli chcę przygotować wielostronicową publikację, skomplikowany formularz albo materiał z precyzyjnym składem, wybrałbym komputerowe narzędzie biurowe lub dedykowany edytor PDF. Telefon jest świetny do korekty i szybkiej obsługi, lecz mniej wygodny do projektowania.

Konwersja do Worda również ma swój kompromis. Przy prostym tekście może oszczędzić sporo ręcznego przepisywania, ale przy tabelach i nietypowym formatowaniu trzeba liczyć się z poprawkami. Jeśli dokument ma wartość formalną, nie wysyłałbym przekonwertowanej wersji bez porównania jej z oryginałem. Szczególnie dokładnie sprawdziłbym liczby, przypisy, nagłówki i znaki diakrytyczne.

OCR nie rozwiązuje automatycznie problemu jakości źródła. Stary faks, zdjęcie z cieniem albo kartka z odręcznymi dopiskami mogą dać wynik wymagający dużej korekty. W takich przypadkach lepszy efekt może przynieść ponowne wykonanie skanu w lepszym świetle niż wielokrotne uruchamianie rozpoznawania. To jedna z tych funkcji, które są najbardziej wartościowe wtedy, gdy użytkownik rozumie ich granice.

Trzeba również pamiętać o modelu płatności. Sama aplikacja jest bezpłatna, ale podczas korzystania z Play dostępne są zakupy w aplikacji w zakresie od 15,08 zł do 869,99 zł. Dla kogoś, kto potrzebuje tylko czytania i okazjonalnych prostych operacji, może to być wystarczające bez dodatkowych wydatków. Przed intensywnym użyciem funkcji zaawansowanych sprawdziłbym jednak dokładnie, które działania należą do wybranego wariantu i czy odpowiada to mojemu sposobowi pracy.

To także aplikacja dla osób, które akceptują pracę na ekranie dotykowym. Długie poprawianie tekstu, precyzyjne ustawianie elementów i analiza wielu stron są na telefonie bardziej męczące niż na komputerze. Jeśli większość dnia spędzam przy dokumentach, wybrałbym większy ekran. Jeśli natomiast potrzebuję narzędzia awaryjnego w podróży, na spotkaniu lub w domu, mobilność MobiPDF jest ważniejsza niż ograniczenia interfejsu.

W porównaniu ze zwykłym czytnikiem PDF aplikacja daje znacznie szerszy zakres pracy: skanowanie, OCR, adnotacje, podpisywanie, łączenie i konwersję. Z kolei w porównaniu z pełnym pakietem biurowym jest lżejsza i bardziej skoncentrowana na gotowych dokumentach, ale nie oferuje tak wygodnego środowiska do tworzenia dużych materiałów od podstaw. Dla mnie jej miejsce znajduje się dokładnie pomiędzy tymi rozwiązaniami.

Dla kogo MobiPDF będzie dobrym wyborem

Poleciłbym ją freelancerowi, małej firmie, studentowi i każdej osobie, która często otrzymuje PDF-y do szybkiego przejrzenia lub podpisu. Sprawdzi się także u kogoś, kto chce ograniczyć liczbę osobnych aplikacji do skanowania, komentowania i łączenia plików. Najwięcej zyska użytkownik, który wypracuje stały schemat: skan, kontrola jakości, OCR w razie potrzeby, adnotacje, podpis, zapis kopii i dopiero wysłanie.

Nie wybrałbym jej jako jedynego narzędzia do profesjonalnego składu, zaawansowanej redakcji albo pracy z bardzo dużymi zestawami dokumentów. W takich zadaniach komputer zapewnia lepszą widoczność i precyzję. Ostrożność zaleciłbym również osobom, które oczekują, że OCR lub konwersja zawsze zachowają układ bez żadnych poprawek. Tutaj wygoda wynika z przyspieszenia pracy, nie z całkowitego usunięcia potrzeby kontroli.

Aktualna wersja aplikacji to 11.12.270273, a jej historia sięga 16 sierpnia 2013 roku. Dla mnie ważniejsze od samego stażu jest to, że narzędzie obejmuje cały podstawowy obieg PDF na urządzeniu mobilnym. Nie każda funkcja będzie potrzebna każdego dnia, ale ich obecność zmniejsza liczbę sytuacji, w których trzeba szukać kolejnego programu.

Po kilku tygodniach używania oceniam MobiPDF jako praktyczne narzędzie do mobilnej obsługi dokumentów, a nie pełny zamiennik komputera. Najlepiej działa przy krótkich i średnich zadaniach, w których trzeba coś odczytać, zeskanować, zaznaczyć, podpisać albo połączyć. Jeśli potraktujesz je jako szybki warsztat do gotowych PDF-ów, a nie jako rozbudowany edytor składu, łatwiej docenisz jego mocne strony.

Moja rekomendacja jest więc warunkowo pozytywna. Warto zacząć od bezpłatnej wersji i sprawdzić własny obieg dokumentów, zwłaszcza jakość skanowania, wygodę OCR oraz sposób pracy z adnotacjami. Jeżeli większość zadań wykonuję poza biurem, aplikacja szybko staje się przydatna. Jeżeli potrzebuję precyzyjnej, wielogodzinnej edycji, nadal wybrałbym rozwiązanie komputerowe. Właśnie ta granica decyduje o uczciwej ocenie: MobiPDF nie musi robić wszystkiego, żeby bardzo dobrze radzić sobie z dokumentem, który trzeba obsłużyć tu i teraz.